बघा जमतं का !

राग मारी वाघ मारी राग असतो गड्या जीवनात फार घातक मनाच्या कोपर्‍यात असतो दडून बाहेर पडताच असतो मारक रागाने लावली भल्याभल्यांची वाट केली आयुष्यांची राखरांगोळी स्वप्नांचा करतो क्षणार्धात चुराडा वाट बघतो बाहेर येण्याची प्रत्येकवेळी बदला घेण्याच्या मुळाशी असतो राग माणूस विसरतो तेव्हा सारासार त्या एकाच क्षणासाठी मन बनते माणसाचै सैरभैर तुरुंगात खितपत पडलेत गुन्हेगार ऐन आयुष्यांच्या तरुणपणी माणसाचा जन्म गेला त्यांचा वाया ह्या सुंदर आयुष्यांच्या जीवनी सारे जग आहे माणसाला जीवनात आनंद घेण्यासाठी रागाने कोंडले जेलच्या चार भिंतीत केलेल्या कृत्याचा पश्चाताप करण्यासाठी राग दिसत नाही माणसाला क्षुल्लक कारणांनी करतो माणसावर मात प्रत्येकक्षणी माणसाने सावध राहून त्याच्याशी करावी शांत मनाने बात सुंदर चालले असते आयुष्य रागाने होते क्षणार्धात उध्वस्त कुणीतरी जवळचा असावा मित्र ज्याच्याजवळ व्हावे माणसाने व्यक्त राग जेव्हा येतो माणसाला प्रिय व्यक्तीच्या जीवावर माणूस उठतो ज्यांचे असतात अनंत उपकार त्यांनाच माणूस संपवतो रागाने जातो माणूस आपल्याच माणसांपासून लांब सर्व नाते तोडून म्हणतो माझीच खरी बाब अन्यायाबद्दल या...

घटकाभर विश्रांती सकाळ पासून रात्रीपर्यंत सारखा असतो तू धावत का व कशासाठी करतो मी असा प्रश्न शिरत नाही मनात काही जण नाष्टापाणी न करता निघतात आपल्या कामाला एकच मनात असतो विचार उशिर होऊ नये जायला वेळेवर नसते खाणेपिणे मन नसते जागेवर सारखी चिंता असते सतावत माणूस नसतो भानावर पैसा पैसा करत करत संपत्ती घ्यायचा असतो ध्यास स्वत:च्या शरीराचा विचार न करता मनात भरलेला असतो हव्यास कुठे तरी आता थांबले पाहिजे हा विचार करायला नाही वेळ स्वत:कडे दुर्लक्ष करुन नाही अंगात राहिले बळ कुणाशी बोलायला नाही वेळ नाही वेळ कुणाची मदत करायला सततच्या कामाच्या धावपळीत विश्रांती नाही जीवाला दुसर्‍याची निंदा करण्यात खर्ची करतो आपले जीवन दुसर्‍याला धडा शिकविण्यात गुंतले असते सतत मन काळ जवळ येऊन ठेपला तरी हव्यास नाही संपला एका छातीतल्या कळने त्याचा जीव मात्र घेतला शरीर सर्व बाजूंनी सुटले याचे नाही राहिले भान संपतीच्या हव्यासापायी धावत असते तनमन पद व प्रतिष्ठा यासाठी जातो तू कोणत्याही थराला ते सारे असते क्षणिक हे मात्र तू विसरला आपण आहोत पाहूणे पृथ्वीवर थोड्या दिवसांसाठी काही वेळ माणसाने काढावा दुसर्‍याला मदतीचा हात देण्या...

लगाम माणसाला हवा लगाम कोणतेही काम करतांना सुरक्षित होते त्याचे काम कोणतीही अडचण येत नसतांना बोलतांना हवा लगाम दिसतो अनर्थ टळतांना लगामाने येते वागतांना तारतम्य सामर्थ्य येते अडचणींचा सामना करतांना संस्काराने येतो लगाम कोणाचेही दडपण नसतांना लगाम ठरवतो माणसाला कुठे व कधी थांबतांना साम दंडाने घालता येतो लगाम माणसाला अनर्थ टाळण्यासाठी त्यावेळी येतो त्याला राग पण लगाम असतो त्याच्या भल्यासाठी कोणतीही गोष्ट अती ही वाईटच त्यासाठी हवा मात्र लगाम माणसाचे जीवन होते सुखकर मार्गी लागते त्याचे काम लगाम नसलेला माणूस जातो आहारी स्वत:चे नुकसान करण्यासाठी जेलमध्ये आहेत गुन्हेगार लगाम नसल्याने आहेत त्यासाठी जबरदस्तीने लगाम नसतो उपयोगाचा हवा स्वत:चा निश्चय परिणामांचा विचार करुनच पाऊले टाकावी जीवनात योग्य अत्याचार बलात्कार खून होतात माणसाला लगाम नसल्याने माणूस तारतत्म हरवतो लगाम योग्यवेळी न घालण्याने माणसाचे जीवन आहे क्षणभंगूर हा विचारच आहे त्याचा लगाम क्षणिक सुखासाठी माणूस होतो सैरभैर दु:ख पदरात पाडण्यासाठी संत महापुरुषांचे विचारच घालतात माणसाला जीवनात लगाम त्यांच्या आचार विचारांचे अनुकरणाने सहीसलामत होते...